Gerçek futbol - Londra ruhu

Eğer bu akşam izlediğimiz futbolsa, senelerdir Türkiye'de oynanan nedir? Eğer senelerdir Türkiye'de oynanan futbolsa, bu akşam izlediğimiz nedir? İki tane kaleci hatasını boşverin, maçın geri kalanı her şeyiyle Şampiyonlar Ligi çeyrek finaline yakışan bir şekilde geçti. Gerrard'sız Liverpool'dan pek ümidim yoktu, Torres de Gerrard'sız pek oynayamadı bu akşam. Açıkçası Liverpool'un turu geçemeyeceğini tahmin ediyordum, hatta lige odaklanmaları için geçmelerini de istemiyordum. Yine de bu akşam skoru 4-3'e getirdikten sonra bir gol daha atmalarını istedim, ama Hiddink'in anahtarı Anelka bu rüyayı bitirdi Chelsea için. Liverpool ilk yarı iki tane şanslı gol bularak gitti soyunma odasına, kesinlikle bir gol daha lazımdı. Fakat Hiddink çok iyi kontrol etti oyunu. Kalou'yu çıkarıp Anelka'yı sokarak Anelka'nın aslında pek verimli olamadığı sağ kanattan iki asist yapmasını sağladı Hollandalı. Chelsea ikinci yarıda Reina'nın kendi kalesine attığı golle umutlandı; Alex'in arada bir attığı müthiş sertlikteki frikiğiyle işi koparmaya iyice yaklaştı. Sonra Drogba-Lampard, sonrasında Riera-Kuyt, en sonunda da Anelka-Lampard. Stamford Bridge'in seyircisi o kadar uyuz ki, Drogba'yı bile çıldırtır. "Bağırsanıza" diyordu Drogba. Gol atılınca bağıran, gol yenilince homurdanan seyirciden ne umarsın zaten.

Son olarak; Gerrard'sız İstanbul ruhu mu olurmuş?





Bu arada 600. postum olmuş, vay be. Daha dün gibi hatırlarım blogu açışımı.